Shumë shpesh dëgjojmë për rëndësinë e respektimit të ndjenjave të fëmijëve tanë. Por çfarë ndodh me emocionet e prindërve? Pikërisht këtë temë trajtojnë autorët Hilary Jacobs Hendel, terapiste dhe punëtore sociale klinike, dhe Dr. Juli Fraga, psikologe dhe edukatore prindërimi, në librin e tyre të ri “Parents Have Feelings, Too” (“Prindërit kanë ndjenja, gjithashtu”).
Ata theksojnë se për të rritur fëmijë emocionalisht të shëndetshëm, prindërit duhet të përballen dhe të punojnë fillimisht me emocionet e tyre. Sipas tyre, emocionet ndikojnë çdo ditë në mënyrën se si jetojmë dhe si i mësojmë fëmijët tanë të përballen me jetën, shkruan CNN, transmeton Katror.info.
“Modeli i Ndryshimit” – mjeti për shëndetin emocional
Mundesh me e lexu edhe...
Në libër prezantohet një mjet praktik i quajtur “Modeli i Ndryshimit”, i cili ndihmon prindërit të emërtojnë, të pranojnë dhe të përpunojnë gjashtë emocionet bazë: zemërimin, trishtimin, frikën, neverinë, gëzimin dhe emocionin e ngazëllimit. Ky model e udhëzon individin nga gjendja e stresit drejt katër “C”-ve: qetësi, lidhje, kureshtje dhe dhembshuri.
Sipas Hendel, emocioni është një program natyror i trupit që na nxit të reagojmë shpejt. “Njerëzit shpesh i shmangen ndjenjave duke përdorur mbrojtje të ndryshme psikologjike, por kjo ka pasoja në shëndetin mendor, fizik dhe marrëdhëniet familjare”, shpjegon ajo.
Zemërimi – emocioni që shpesh shtypet
Një nga emocionet më sfiduese për prindërit është zemërimi. Nëse nuk përpunohet, ai mund të shpërthejë në agresion ose të kthehet në depresion, ankth dhe faj. Hendel thekson se është e rëndësishme të mësojmë ta përjetojmë zemërimin si proces të brendshëm, duke e emërtuar dhe duke e ndjerë në trup, përpara se të vendosim se si ta shprehim në mënyrë konstruktive.
Jo vetëm “zemërimi i nënës”, por edhe “zemërimi i babait”
Dr. Fraga shton se shpesh flitet për “mom rage” (zemërimin e nënës), por edhe baballarët përballen me ankth, turp dhe frustrime që lidhen me përvojat e tyre të fëmijërisë. Mungesa e pranimit të këtyre ndjenjave shpesh i çon drejt sjelljeve shmangëse, si puna e tepërt, tërheqja nga familja apo mbyllja emocionale.
Mitet rreth emocioneve
Një nga mitet më të përhapura është besimi se emocionet mund të kontrollohen me forcë vullneti. Por, siç sqaron Hendel, emocionet janë pjesë e pavetëdijshme e trurit që ekzistojnë për të na mbijetuar. Prandaj, të mësuarit për t’i ndjerë e për t’i pranuar është mënyra e vetme për të ndërtuar shëndet emocional.
Roli i turpit dhe fuqia e gëzimit
Turpi i shëndetshëm ka funksion edukues, por kur shndërrohet në mjet shtypës ndaj asaj që jemi, ai dëmton mirëqenien emocionale. Nga ana tjetër, gëzimi është një emocion jetik, i cili shpesh bllokohet tek prindërit që vetë nuk e kanë përjetuar lirshëm në fëmijëri. Praktika të thjeshta si mirënjohja ose vëzhgimi i momenteve të lumtura me fëmijët mund ta forcojnë këtë ndjenjë dhe të reduktojnë stresin.
Asnjëherë nuk është vonë për të mësuar
Lajmi i mirë, sipas autorëve, është se asnjëherë nuk është vonë për t’u bërë emocionalisht i vetëdijshëm. Falë neuroplasticitetit të trurit, të rriturit mund të mësojnë mënyra të reja për të përpunuar emocionet e tyre, duke ndikuar drejtpërdrejt në shëndetin emocional të fëmijëve.
“Kur arrijmë të lundrojmë në emocionet tona, rrisim fëmijë që mund të bëjnë të njëjtën gjë,” thotë Fraga. “Kjo është baza e mirëqenies familjare.” /Katror.info
Burimi: CNN
Përktheu dhe përshtati: Katror.info
