Imazhet e sapo publikuara të Marsit zbulojnë një depozitë kripe “të buzëqeshur” në sipërfaqen e Planetit të Kuq.
Një studim i lidhur sugjeron se depozita të ngjashme, të cilat u lanë pas nga liqenet e lashta, mund të jenë një vend i mirë për të kërkuar shenja të jetës së mëparshme në Mars, përcjell Katror.info.
Astronomët kohët e fundit vunë re një “fytyrë të buzëqeshur” të habitshme që shkëlqen nga sipërfaqja e Marsit ndërsa vëzhguan peizazhin alien si pjesë e një studimi të ri. Struktura e ngjashme me emotikon, e cila është e dukshme vetëm në kushte të caktuara, është mbetja e një liqeni të lashtë që u tha miliarda vjet më parë – dhe mund të jetë strehues i shenjave të jetës së mëparshme në Planetin e Kuq, shkruan Live Science.
Mundesh me e lexu edhe...
Agjencia Evropiane e Hapësirës (ESA) ndau një imazh të fytyrës së buzëqeshur në një postim në Instagram më 7 shtator. Forma buzëqeshëse, e cila përbëhet nga një unazë e depozitave të lashta të kripës së klorurit me një palë sy meteor-krater, u shkëput, nga ExoMars Trace Gas Orbiter i ESA-s, i cili ka analizuar nivelet e metanit dhe gazeve të tjera në atmosferën e mjerë të Marsit që nga viti 2016.
Normalisht, depozitat si kjo do të ishin të padallueshme nga pjesa tjetër e sipërfaqes së Marsit. Por kur shikohen duke përdorur kamera infra të kuqe, si ato në Orbiterin ExoMars, kripërat duken rozë ose vjollcë.
Fotoja është marrë si pjesë e një studimi, të publikuar më 3 gusht në revistën Scientific Data, në të cilin studiuesit krijuan katalogun e parë të fuqishëm të depozitave të kripës së klorurit në Mars duke përdorur imazhe nga Orbiter ExoMars. Në total, skuadra identifikoi 965 depozita të ndryshme të shpërndara në të gjithë botën e huaj, që varionin në madhësi nga 1000 deri në 10000 këmbë (300 deri në 3000 metra) të gjera. Aktualisht është e paqartë se sa e madhe është fytyra e buzëqeshur.
Këto depozita janë veçanërisht të rëndësishme sepse ato “mund të ofrojnë kushte optimale për aktivitetin dhe ruajtjen biologjike”, gjë që i bën ato “një objektiv kryesor për eksplorimin astrobiologjik”, shkruajnë studiuesit në letër.
Marsi dikur ishte një botë ujore, me liqene, lumenj dhe një oqean të cekët të ngjashëm me ato në Tokë.
Por diku midis 2 dhe 3 miliardë vjet më parë, uji u tha pas ndryshimeve të rënda klimatike. Kjo ka të ngjarë të jetë nxitur nga humbja e fushës magnetike të Marsit, e cila lejoi erën diellore të gërvishtte gradualisht pjesën më të madhe të atmosferës së planetit dhe përfundimisht bëri që pjesa më e madhe e ujit të lëngshëm të ngrinte ose të avullonte në hapësirë. /Katror.info
Përgatiti:
